รักมีแต่ความทุกข์จริงหรือ

ถึงอย่างไร ข้าพเจ้าก็คิดว่า ความรักก็ต้องมีคุณอยู่ด้วยแหละ ข้าพเจ้ามองไม่เห็นเลยว่ามันจะมีโทษโดยส่วนเดียว ท่านทั้งหลาย…เคยกินปลาไหมหนอ ในปลานั้นมีก้างอยู่ ยิ่งปลาใหญ่ก้างก็ต้องใหญ่ขึ้นตามตัว ถ้าใครกินปลาแล้วก้างเข้าไปติดคอ กลับมาร้องโวยวายว่า ปลาไม่มีประโยชน์เลย กินแล้วเจ็บคอ จะกลืนน้ำลายก็ลำบาก คนนั้นข้าพเจ้าถามท่านที่อ่านหน่อยว่า “เป็นคนโง่หรือคนฉลาดนะครับ ?” บอกข้าพเจ้าทีนะ…. คนที่มองความรักมีแต่โทษก็คงไม่แตกต่างกันหรอกครับ…

ก็คนมันชอบ

ในคุก ในตาราง ในไซนั้นมีอะไรดีกว่าการอยู่อย่างอิสระหนอ แต่ทำไมคนจึงชอบอยู่ในคุก ปลาจึงชอบอยู่ในไซ ในลอบ ในแห ข้าพเจ้าคิดว่ามันไม่มีอะไรเลย นอกเสียจากความพินาศ วอดวายของตัวคนคุก และตัวปลาเองเท่านั้น แต่แปลกนะ ในที่เหล่านั้นก็ยังมีคน มีปลาอยู่อย่างมากมาย โดยที่สุดแม้ในหลุมคูถ (ถังขี้) ก็ยังมีหนอนจำนวนมาก พากันแหวกว่ายในคูถกันอย่างสนุกสนานเพลิดเพลินเลยเน๊าะ แปลกจังนี่…คุณว่าเหมือนผมไหมนะ…

เมาเหล้าหรือจะเท่าเมารัก

คนที่ติดในรสของสุรา ชอบดื่มเป็นประจำ และดูเหมือนจะขาดสุราเสียมิได้ ถ้าขาดไปก็ดูเหมือนว่าจะขาดทุกสิ่งทุกอย่าง บุคคลเช่นนี้ย่อมจะพรรณาคุณของสุราได้เสมอ เมื่อมีใครมากล่าวโทษของสุราให้ฟัง รับรองเขาก็ต้องโต้เถียง คัดค้าน และโกรธเคืองผู้ตำหนินั้น ว่าเป็นผู้ไม่รู้จริง คุณที่รักเอย…เวลานี้ข้าพเจ้าก็เหมือนคนติดสุราคนนั้นแหละ และดูเหมือนว่าจะยิ่งกว่าคนติดสุราเสียอีกด้วย อันอาการเมาเหล้านั้น มันพอสร่างซาได้เป็นครั้งคราวนะ แต่คนที่เมารักอย่างฉันหาเวลาสร่างเมาไม่ได้เลยนะ แล้วอย่างนี้จะไม่สงสารฉันบ้าง เหรอ หรือจะทรมานให้ตายไปต่อหน้าต่อตาเลย จะไม่เป็นการโหดร้ายเหรอครับผม…

สันดานผู้ชาย

ถ้าจะอุปมาหญิงสาวเหมือนสวนดอกไม้นานาพันธ์ อันบานสะพรั่ง ชูช่อไสว ยั่วยวนใจบุรุษให้เข้าชม เมื่อเขาได้เข้าชมสมปรารถนาก็เพลิดเพลินอยู่ในสวนนั้นชั่วระยะหนึ่ง เพียงไม่ถึงครึ่งวันก็เบื่อและอยากออกมาเสียโดยเร็ว เพื่อพักผ่อน แล้วท่านก็อย่าพึงไว้ใจชายให้มากมายนักนะครับ ยิ่งเป็นวัยที่เรียนแล้วยิ่งลำบากนะครับผม

ไม่รู้จักหน้าที่

ค่าของคน อยู่ที่ผลของงาน คนเราถ้ารู้จักหน้าที่เสียแล้ว ความไม่สมดุลทางธรรมชาติจะไม่เกิดขึ้น และถ้าหน้าที่ในเวลา งานที่ไม่ถูกต้องแล้ว อย่าหวังเลยว่าหน้าที่จะเป็นหน้าที่ได้ ที่สังคมเกิดการแตกแยก มีปัญหา ก็เพราะคนเราใช้หน้าที่ในทางที่ผิด จริงดังคำว่า “ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกีย์ โดยมากจะเป็นโดยแง่สอง คือ คุณและโทษ คอยสั่งสมอยู่ด้วยกันเสมอ แล้วแต่จะใช้ในด้านคุณหรือด้านโทษ" เท่านั้นแหละ…

ค่าของการสนทนา

ศีลพึงทราบได้ด้วยการอยู่ร่วมกัน ความสะอาดพึงทราบได้ด้วยการงาน ความกล้าหาญพึงทราบได้ในยามมีอันตราย และปัญญาพึงทราบได้ด้วยการสนทนา ทั้งหมดนี้ต้องใช้เวลานาน ๆ และนอกจากนั้นยังต้องใช้ปัญญาคอยกำกับอยู่ด้วยเสมอจึงจะทราบได้…

เล็กมาก่อนโต โง่มาก่อนฉลาด

ฉันฝึกให้นายเข้มแข็งและอดทน คนเราจะต้องลำบากก่อนแล้วค่อยไปสบายเมื่อภายหลัง เมื่อนายผ่านจุดตรงนี้ได้ นายจะรู้ว่าความเหน็ดเหนื่อยเป็นอย่างไร ความร้อน ความหนาว เป็นอย่างไร คนเราต้องเริ่มมาจากจุดเล็ก ๆ ก่อน ซึ่งเรียกว่า “ต้องฝึกเป็นขี้ข้าก่อน แล้วค่อยเป็นนายทีหลัง”…