วันศุกร์ที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2552

เธอผู้เลอโฉม

เพราะเธอเกิดมาสวยงาม มีเสน่ห์ ปลูกความปลาบปลื้มให้แก่ฉัน เหมือนลมเป็นที่ปรารถนาของผู้มีเหงื่อ น้ำดื่มเป็นที่ปรารถนาของผู้กระหาย เธอผู้จำรัสโฉม จึงเป็นที่รักของฉัน คล้ายกับธรรมเป็นที่รักของพระอรหันต์
ฉะนั้น…เธอจงช่วยดับความเร่าร้อน เหมือนช่วยวางยาคนไข้ผู้กระสับกระส่าย หรือให้โภชนะแก่ผู้หิว หรือดับไฟที่ลุกอยู่ในใจของฉันด้วยน้ำ ขอให้ฉันซบลงจรด ณ ถันและอุทรของเธอ เหมือนช้างผู้ร้อนจัดในหน้าร้อนหยั่งลงสู่สระโบกขรณี มีน้ำเย็นประกอบด้วยละอองแห่งเกษร ดอกปทุมถัน ฉันมึนเมาแล้ว เพราะช่วงขาอันสมบูรณ์ด้วยลักษณะของเธอ ฉันมีใจจดจ่อในเธอ ฉันไม่อาจกลับดวงจิตที่แปรปรวนไปได้ เหมือนปลาที่กลืนเบ็ดเสียแล้ว ขอเธอได้กระหวัด โอบกอดฉันไว้ ขอเธอผู้มีดวงตาอันอ่อนหวานจงจ้องมองฉันไว้ ขอเธอผู้งดงามจงสวมกอดฉันไว้ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นข้อที่ฉันปรารถนายิ่งนักนะ…

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น