ฉะนั้น…เธอจงช่วยดับความเร่าร้อน เหมือนช่วยวางยาคนไข้ผู้กระสับกระส่าย หรือให้โภชนะแก่ผู้หิว หรือดับไฟที่ลุกอยู่ในใจของฉันด้วยน้ำ ขอให้ฉันซบลงจรด ณ ถันและอุทรของเธอ เหมือนช้างผู้ร้อนจัดในหน้าร้อนหยั่งลงสู่สระโบกขรณี มีน้ำเย็นประกอบด้วยละอองแห่งเกษร ดอกปทุมถัน ฉันมึนเมาแล้ว เพราะช่วงขาอันสมบูรณ์ด้วยลักษณะของเธอ ฉันมีใจจดจ่อในเธอ ฉันไม่อาจกลับดวงจิตที่แปรปรวนไปได้ เหมือนปลาที่กลืนเบ็ดเสียแล้ว ขอเธอได้กระหวัด โอบกอดฉันไว้ ขอเธอผู้มีดวงตาอันอ่อนหวานจงจ้องมองฉันไว้ ขอเธอผู้งดงามจงสวมกอดฉันไว้ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นข้อที่ฉันปรารถนายิ่งนักนะ…
วันศุกร์ที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2552
เธอผู้เลอโฉม
ฉะนั้น…เธอจงช่วยดับความเร่าร้อน เหมือนช่วยวางยาคนไข้ผู้กระสับกระส่าย หรือให้โภชนะแก่ผู้หิว หรือดับไฟที่ลุกอยู่ในใจของฉันด้วยน้ำ ขอให้ฉันซบลงจรด ณ ถันและอุทรของเธอ เหมือนช้างผู้ร้อนจัดในหน้าร้อนหยั่งลงสู่สระโบกขรณี มีน้ำเย็นประกอบด้วยละอองแห่งเกษร ดอกปทุมถัน ฉันมึนเมาแล้ว เพราะช่วงขาอันสมบูรณ์ด้วยลักษณะของเธอ ฉันมีใจจดจ่อในเธอ ฉันไม่อาจกลับดวงจิตที่แปรปรวนไปได้ เหมือนปลาที่กลืนเบ็ดเสียแล้ว ขอเธอได้กระหวัด โอบกอดฉันไว้ ขอเธอผู้มีดวงตาอันอ่อนหวานจงจ้องมองฉันไว้ ขอเธอผู้งดงามจงสวมกอดฉันไว้ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นข้อที่ฉันปรารถนายิ่งนักนะ…
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น